Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008

ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΜΠΟΡΝΤΕΛΟ

Στ' αλήθεια δεν ξέρεις με ποιον να τα πρωτοβάλεις! Με την κυβέρνηση ή με το λαό που την ανέχεται; Τελικά, για να είμαστε δίκαιοι, με το λαό θα πρέπει να τα βάλουμε. Η κυβέρνηση είναι συνεπής με τον εαυτό της! Το σύστημα που υπερασπίζεται εμπεριέχει μέσα του όλα όσα κάνει ή δεν κάνει. Ο λαός, όμως, τι άλλο περιμένει για να καταλάβει ότι έχει να κάνει με αγιογδύτες; Αν προσθέσεις τα σκάνδαλα, τις ρεμούλες, τις απατεωνιές, τις κομπίνες, τις απάτες, για να σταθούμε μόνον στα οικονομικά, ξεπερνάνε σε ύψος το Αραράτ! Πού στο διάολο πρέπει να φτάσουν για να αγανακτήσει;
Ελάτε τώρα στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και προσθέστε το και αυτό στο βουνό. ΟΤΕ, ΔΕΗ, «Ολυμπιακή», δημόσια έργα, λιμάνια, συγκοινωνίες, εκπαίδευση, υγεία, ασφαλιστικά ταμεία, αθλητισμός, τηλεόραση, ραδιόφωνο... πιάσανε ουρανό! Και όλα αυτά χωρίς ίχνος ντροπής! Κυνικά, όπως οι μαφιόζοι! Τραβάνε πιστόλι και βαράνε! Ετούτα στο Βατοπέδιο, εκείνα στους Γερμανούς. Ετούτα στις πολυεθνικές, εκείνα στους κουμπάρους. Λεηλασία του κερατά! Τέτοιο ξεπούλημα δε γίνεται ούτε στις μπανανίες. Θυμίζουν στυγνούς αποικιοκράτες, που ανεξέλεγκτοι σκάβουν τα θεμέλια των αποικιών, που αχόρταγοι αρμέγουν κάθε σταγόνα ιδρώτα και αίμα, που αδίστακτοι ληστεύουν οτιδήποτε παράγει αξία.
Δε σταματάνε, όμως, εδώ. Η κατρακύλα τους δεν έχει τελειωμό. Μιλάμε για γενική ξεφτίλα. Δεν τολμάς να ανοίξεις την πόρτα σου και σε κλέβουν, σε βιάζουν, σε πλακώνουν στο ξύλο. Η Αθήνα και οι άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας είναι ανοχύρωτες πόλεις. Οποιος έχει το λάσο και το πιστόλι επιβάλλει τη θέλησή του. Γέμισε η χώρα εμπόρους ναρκωτικών, ένοπλους ληστές, αγόρια και κορίτσια στις γωνίες να προσφέρουν ό,τι τους ζητηθεί. Μιλάμε για ένα τεράστιο μπορντέλο! Το ζήτημα, πια, δεν είναι ηθικό. Αυτά, πια, είναι ψιλά γράμματα, έχουν ξεπεραστεί. Το ζήτημα αφορά στην αισθητική! Οι εικόνες αυτής της άθλιας αγοραπωλησίας, οι βρώμικοι δρόμοι και οι βρώμικες συναλλαγές, ο γενικός ευτελισμός, πληγώνουν βαθιά την όρασή μας. Χώνονται μέσα μας και ανακατεύουν τα στομάχια μας. Μας φέρνουν εμετό! Τόση αθλιότητα μαζεμένη, μόνο σε περιόδους πολέμου βλέπεις! Ή σε περιόδους γενικού ξεπεσμού.
Ωστόσο, ο άθλιος Μινώταυρος δε χόρτασε ακόμα! Αφού έφαγαν ό,τι μας περιβάλλει, άπλωσαν τα μυτερά και βρώμικα νύχια τους και στις ψυχές μας. Σιγά σιγά και μεθοδικά με τη συμπεριφορά τους σκόρπισαν στην κοινωνία την απογοήτευση και την απελπισία. Γιατί ξέρουν πως έτσι οι κοινωνίες παραδίδονται ευκολότερα. Κανένας, πια, δεν ελπίζει σε ετούτο τον τόπο! Και αυτό είναι το χειρότερο απ' όλα όσα έχουν κάνει και οι νεοδημοκρατικές και οι πασοκικές κυβερνήσεις. Και αυτό είναι το χειρότερο που βαραίνει το λαό μας! Η ανοχή που έδειξε. Η αποδοχή στο δηλητήριο που τον πότιζαν και τον ποτίζουν και οι δυο!
Τέλος, πια, τα μισόλογα. Ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Το ψιλοβόλεμα, το «εγώ θα τη γλιτώσω», οι ντόπιες κουτοπονηριές, έφτασαν στο τέλος τους! Το παιχνίδι έχει χοντρύνει, έπαψε, πια, να είναι μόνον εθνικό. Η λησταρχία, η επιδημία, η καπιταλιστική χολέρα, δεν αφορά μόνο στη χώρα μας. Τα μεγάλα κανόνια σκάνε στην Αμερική, στη μητέρα του καπιταλισμού. Δεν ακούτε τους κρότους; Τις σάλπιγγες που βαράνε στους ρυθμούς του 1929; Τα συμπτώματα είναι τα ίδια. Η παγκόσμια ανεργία, οι μετακινήσεις πληθυσμών, το οργανωμένο έγκλημα, οι επίορκοι δικαστές, οι εξαγορασμένες αστυνομίες, τα οικονομικά και τα πολιτικά σκάνδαλα, τα τεράστια ανεξέλεγκτα κέρδη των τραπεζών, όλα μοιάζουν όπως και τότε!
Να γιατί άνθρωπέ μου τα βάζω μαζί σου! Γιατί εσύ πάλι θα την πληρώσεις. Και μαζί με εσένα βέβαια και εγώ, που φταίω πολύ λιγότερο! Θα σε ρίξουν, θα μας ρίξουν σε καινούριους πολέμους. Θα σε βάλουν, θα μας βάλουν να γκρεμίσουμε και αμέσως μετά να ξαναχτίσουμε! Γιατί από το γκρέμισμα και από το χτίσιμο, από τα εκατομμύρια των νεκρών και των τραυματισμένων, αυτοί πλουτίζουν. Γιατί πουλάνε τα υλικά τους και τις βόμβες τους, γιατί ξαναρχίζουν τις εργασιακές σχέσεις από το σημείο μηδέν.
Τι άλλο περιμένεις για να ξυπνήσεις; Εδώ έχουμε να κάνουμε με παγκόσμιο λησταρχείο! Τα συμπτώματα που παρακολουθείς είναι προάγγελοι μεγαλύτερων κακών. Πόσες φορές να αλλάξουν χέρια τα κέρδη; Αυτή η εναλλαγή σε κάποια στιγμή παύει να είναι, πια, κερδοφόρα. Και τότε προχωράνε στα παρακάτω... Μην εφησυχάζεις άλλο. Αυτά που πέρασες τα πέρασες. Εγώ σε προειδοποιώ, για τα χειρότερα. Γι' αυτά που έρχονται. Εσύ πράξε σύμφωνα με τη συνείδησή σου και τις υποχρεώσεις σου.
Του Νίκου ΑΝΤΩΝΑΚΟΥ
Εφημερίδα Ριζοσπάστης

Δεν υπάρχουν σχόλια: