Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008

ΜΙΑ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ ΚΡΑΤΑ ΣΕ ΟΜΗΡΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ

Οι επίορκοι εφοριακοί, κυρίαρχοι των ελεγκτικών μηχανισμών, είναι υπεύθυνοι για την αδυναμία του κράτους να συλλέξει έσοδα
Του Νικου Νικολαου
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ένας παντοδύναμος οικονομικός υπουργός είπε σε μια τηλεοπτική συνέντευξή του, μεταξύ πολλών άλλων, ότι «δεν είναι επιτρεπτό ο προϋπολογισμός να τελεί υπό την ομηρία της κάστας των εφοριακών» Τη μεθεπομένη ακριβώς ήλθε στο σπίτι του υπουργού το ραβασάκι που τον καλούσε να περάσει από την Εφορία της γειτονιάς του «δι’ υπόθεσίν του!». Κάτι ανάλογο δηλαδή με τα ραβασάκια που έπαιρναν στις δεκαετίες του ’50, του ’60 και του ’70 οι αριστεροί που καλούνταν στο οικείο παράρτημα ασφαλείας «δι’ υπόθεσίν των». Και στην πρώτη και στη δεύτερη περίπτωση ο στόχος ήταν κοινός, η τρομοκράτηση των πάντων ώστε να μην μιλούν για τη θρασεία συντεχνία που κλέβει τους πολίτες και το κράτος ή να μην αψηφούν το αστυνομικό κράτος.
Και οι μεν αριστεροί χάρις στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και προπαντός τον Ανδρέα Παπανδρέου δεν τρομοκρατούνται πλέον από την αστυνομία, εκατοντάδες όμως, αν όχι χιλιάδες φορολογούμενοι, μεσαίοι αλλά και μεγάλοι, ακόμη και σήμερα, αν δεν πληρώσουν φόρο υποτελείας στη συντεχνία εφοριακών ή τελωνειακών, δεν μπορούν να ασκήσουν απερίσπαστοι την επιχειρηματική τους δραστηριότητα, να προκόψουν και να κερδίσουν εντίμως. Είναι όλοι στο έλεος μιας κάστας που με πρόσχημα τον έλεγχο των λογιστικών βιβλίων μπορεί να τους κάνει τον βίο αβίωτο, αναστατώνοντας την επιχείρηση με τρομοκρατικούς ελέγχους και απειλώντας τον επιχειρηματία με εξοντωτικά πρόστιμα. Γι’ αυτό, και δυστυχώς όλοι σχεδόν οι επιχειρηματίες όταν καταφθάνει στο γραφείο ο έλεγχος της Εφορίας σπεύδουν να δώσουν το καθιερωμένο μπαξίσι στους ελεγκτές για να τους κλείσουν τα βιβλία.
Καμόρα διεφθαρμένων
Η διαφθορά, δυστυχώς, θέλει δύο για να ολοκληρωθεί και συνεπώς δεν φταίει μόνο ο εκβιαστής εφοριακός, αλλά και ο επιχειρηματίας που ίσως καταλήγει στον συμβιβασμό γιατί και αυτός έχει τις ενοχές του. Στον περυσινό φορολογικό νόμο περιελήφθη διάταξη στην οποία αναφερόταν ότι όποιος επιχειρηματίας καταγγείλει εφοριακό για εκβίαση και δωροληψία, έχει για τρία ολόκληρα χρόνια φορολογική ασυλία. Ε! λοιπόν με εξαίρεση έναν κομμωτή του Κολωνακίου δεν ευρέθη άλλος επιχειρηματίας να καταγγείλει. Και αυτό γιατί ξέρει ότι η καμόρα των διεφθαρμένων θα τον εκδικηθεί και όσοι θα τον ελέγξουν στα επόμενα χρόνια θα είναι χειρότεροι από αυτόν που κατήγγειλε.
Δυστυχώς, η συντεχνία των εκβιαστών, τα μέλη της οποίας ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ, τη Νέα Δημοκρατία και στα άλλα κόμματα και συνεπώς έχουν πολιτική ασυλία και προστασία σε οποιαδήποτε κυβερνητική αλλαγή, είναι τόσο σφιχτοδεμένα και με τέτοια αλληλεγγύη μεταξύ τους, που κυριολεκτικά έχουν αποθρασυνθεί. Το 2006 έγραψα στη στήλη μου στην «Καθημερινή» μια συνταρακτική ιστορία που μου είχε διηγηθεί ο ιδιοκτήτης του μεγαλύτερου ξενοδοχείου της Αθήνας. Οπως μου είχε πει, μια ωραία πρωία τους επεσκέφθη μια διευθύντρια εφοριακός για τον ετήσιο τακτικό έλεγχο των βιβλίων της εταιρείας. Είπε λοιπόν στα στελέχη του λογιστηρίου: «Ακούστε με, θα σας διευκολύνω συντομεύοντας τον έλεγχο και σε δύο ημέρες θα τον έχω υπογράψει για το καλώς έχειν. Ομως και εσείς θα με διευκολύνετε με ένα παχυλό φακελάκι. Διαφορετικά θα σας βγάλω τον αδόξαστο για μήνες και μήνες και θα τρέχετε στα φορολογικά δικαστήρια, αφού όμως πρώτα θα πληρώσετε την τσουχτερή προκαταβολή». Και ο ξενοδόχος μού προσέθεσε: «Εκείνο που είναι εντυπωσιακό στην όλη αυτή υπόθεση, είναι ότι η ερίτιμος αυτή κυρία γνώριζε πολύ καλά ότι συνδέομαι με μακρόχρονη προσωπική φιλία με τον πρωθυπουργό κ. Κώστα Καραμανλή και ότι άπαξ της εβδομάδας παίζω γκολφ με τον πολιτικό της προϊστάμενο, τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφη και συνεπώς θα πληροφορήσω και τους δυο για τον εκβιασμό της. Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν την εμπόδισε να ζητήσει φακελάκι. Είναι απίθανο το θράσος και η αλαζονεία αυτών των ανθρώπων». Να προσθέσω πάντως με θλίψη ότι και ο μεγαλοξενοδόχος συνεμορφώθη με το πανελλήνιο έθιμο και επλήρωσε τα λύτρα!
Στο σημείο αυτό υποχρεούμαι να κάνω μια διευκρίνιση που ίσως θα έπρεπε να τη βάλω και στην αρχή αυτού του σημειώματος. Στις εφορίες, τα τελωνεία αλλά και την κεντρική υπηρεσία του υπουργείου Οικονομικών υπηρετούν 17.000 υπάλληλοι. Προς Θεού λοιπόν να μην αδικήσουμε τη συντριπτική τους πλειοψηφία που είναι υπάλληλοι έντιμοι, εργατικοί και που είναι επίσης αγανακτισμένοι με τους λίγους επίορκους συναδέλφους τους, που δυσφημούν με το λάδωμά τους, όλο τον κλάδο. Δυστυχώς, όμως αυτοί οι λίγοι, κυριαρχώντας σε ορισμένους ελεγκτικούς μηχανισμούς είναι οι υπεύθυνοι για την αδυναμία του κράτους να συλλέξει έσοδα. Πράγματι μια απο τις βασικές αιτίες που τα δημόσια έσοδα υστερούν είναι ότι οι εντεταλμένοι εφοριακοί ή δεν κάνουν ελέγχους ή όταν τους κάνουν μοιράζονται τους φόρους με το κράτος! Και αυτή η εκτεταμένη κλοπή στους φόρους αναγκάζει τους πανικόβλητους υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών να καταφεύγουν σε νέους φόρους γιατί δεν φρόντισαν όλα αυτά τα χρόνια να εξυγιάνουν τον φοροτεχνικό μηχανισμό ο οποίος έχει αποθρασωθεί γιατί η πολιτική ηγεσία κάνει Εφόρους τους κομματικούς της φίλους και ενίοτε ζητεί ευνοϊκή μεταχείριση για φίλους της φοροφυγάδες.
Εφημερίδα Καθημερινή

Δεν υπάρχουν σχόλια: