Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ Ή ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ

Στις μέρες μας, πολλά είναι τα παιδιά που τους αρέσει να περνάνε τον ελεύθερό τους χρόνο μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή παίζοντας πολεμικά παιχνίδια. Θεωρούν ότι είναι ένας πολύ καλός τρόπος χαλάρωσης και ψυχαγωγίας, αλλά είναι όντως όπως αυτοί νομίζουν;
Σίγουρα το να παίζει κανείς τέτοιου είδους παιχνίδια στον υπολογιστή του προσφέρει πολλά, και κυρίως ψυχαγωγία. Για παράδειγμα αν η μέρα είναι βροχερή το παιδί επιλέγει να καθίσει μπροστά στον υπολογιστή και να παίξει ένα τέτοιο παιχνίδι. Ακόμη αυτά τα παιχνίδια, που πολλές φορές απαιτούν κάποιου είδους συγκέντρωσης και στρατηγικής, βοηθούν στην ανάπτυξη της κρίσης και της λογικής του ανθρώπου. Ακόμη λόγω της πολυπλοκότητας που έχουν μερικά από αυτά τα παιχνίδια βοηθάνε ώστε τα παιδιά να αναπτύξουν τη φαντασία και την παρατηρητικότητά τους.
Ακόμη ένας άλλος λόγος για τον οποίο τα παιδιά επιλέγουν να καθίσουν στο σπίτι τους και να ασχοληθούν με τον υπολογιστή, είναι η έλλειψη ασφαλών υπαίθριων χώρων. Αυτό συμβαίνει κυρίως στις πόλεις όπου οι χώροι στους οποίους θα μπορούσαν τα παιδιά να παίξουν με ασφάλεια, έχουν καταληφθεί από τα αυτοκίνητα. Ιδίως όμως αυτά τα πολεμικά παιχνίδια βοηθάνε τα παιδιά να ξεδώσουν και να εκτονώσουν τα αρνητικά τους συναισθήματα μετά το τέλος μίας κουραστικής μέρας.
Μία άλλη, αλλά εξίσου σημαντική λειτουργία τους είναι να δίνουν χαρά σε άτομα με κάποιου είδους αναπηρία, τα οποία δεν έχουν την ευκαιρία να χαρούνε την ομορφιά της ζωής. Τους δίνουν χαρά, γιατί μέσω αυτών των παιχνιδιών, αλλά και χάρη στην ανάπτυξη των υπολογιστών μπορούνε να επικοινωνήσουν με τους συμπολεμιστές τους σε ένα από αυτά τα παιχνίδια.
Από την άλλη πλευρά όμως μπορεί τα παιδιά μέσω αυτής της επικοινωνίας να υποστούν κάποιου είδους παρενόχλησης από άλλο άτομο μεγαλύτερης ηλικίας κατά τη διάρκεια που παίζουν ένα τέτοιο παιχνίδι. Ακόμη αν ένα παιδί ασχολείται πολλές ώρες παίζοντας τέτοια παιχνίδια πολεμικά αποξενώνεται και αποκτά προβλήματα κοινωνικοποίησης, καθώς είναι καθηλωμένος για πολλές ώρες σε μία καρέκλα, λειτουργώντας με μηχανιστικές και περιορισμένες κινήσεις.
Μέσω αυτών των παιχνιδιών δίνεται η εντύπωση στα παιδιά πως η επιθετικότητα είναι προτέρημα και πως πάντα πρέπει να λειτουργούν κατά αυτόν τον τρόπο και στην καθημερινή τους ζωή. Δημιουργείται η εντύπωση πως οι σχέσεις των ανθρώπων είναι σχέσεις επιβολής και υποταγής και πως θα πρέπει κανείς να είναι πολύ δυναμικός, ακόμα και επιθετικός για να πετύχει.
Καθημερινά όταν στεκόμαστε μπροστά στην τηλεόραση προβάλλονται ταινίες όπου πάντα ο καλός είναι εκείνος που με τη δύναμη των όπλων κατατροπώνει τους αντιπάλους του και βγαίνει νικητής. Δηλαδή παρατηρούμε πως από τέτοια παιχνίδια επηρεάζεται η τηλεόραση, δημιουργώντας κατά αυτόν τρόπο αρνητικά πρότυπα συμπεριφοράς στον κόσμο και κυρίως στα ενήλικα παιδιά.
Λοιπόν, καταλαβαίνει κανείς πως παίζοντας τέτοια παιχνίδια εκτός από την χαλάρωση και την ηρεμία που του προσφέρουν, πρέπει ακόμη να γνωρίζει και τις αρνητικές συνέπειες. Συνεπώς η χρήση αυτών των παιχνιδιών θα πρέπει να γίνεται με μέτρο, δηλαδή όχι για πολλές ώρες τηv ημέρα.

ΤΟΥ ΑΚΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: